ANTONIO SEGUÍ

13|10
-
04|02

Antonio Seguí, in het Argentijnse Cordoba in 1934 geboren, ondernam zijn eerste reis naar Europa in 1951, en na een oponthoud in Madrid vestigde hij zich in Parijs.

Seguí bij Folon leek de evidentie zelve, maar toch hebben de twee mannen met hetzelfde geboortejaar elkaar nooit ontmoet. Ze zouden zeker vrienden zijn geworden. Op papier zijn ze het al. Een aantal dingen vallen zo op dat ze geen verdere uitleg behoeven: het figuurtje met de hoed op, de mens in de stad, de drukke stadskernen en de communicatiebarrières in de massa’s…

Bovendien laten ze allebei, als getuigen van hun tijd, ons met een scherpe blik kijken naar de mens in zijn eenzaamheid, op zoek naar menselijkheid.

Terwijl Folon ons als een boodschapper op de drempel van de deur naar de verbeelding brengt, geeft Seguí ons een inkijk in de alledaagse werkelijkheid van individuen, die anonieme conformisten zijn dan wel getrouwe archetypes.

Als een poëtische ziener verandert de kunstenaar, in een waaier van variaties, het spectrum van zijn lens: van de groothoek die de bezeten gejaagdheid van de massa schetst tot de zoom die binnendringt in de intimiteit van zijn personages. We worden getuige van een greep uit het leven, bevroren momenten, sketches waarbinnen de kunstenaar de diversiteit van de menselijke natuur kleurt; gestolde ogenblikken waarop het eenzame personage bespied wordt, maar ook zelf bespiedt, de ondeugende of de slinkse blik. Meteen na het stilstaan herneemt hij zijn dolle wedloop, alsof hij aan deze gesystematiseerde wereld wil ontsnappen. Het ‘theater van het leven’ van Seguí slaat in als een bom, stelt vragen en doet glimlachen.

De tentoonstelling bij de Stichting Folon brengt een honderdtal werken bij elkaar.