Nicola Magrin – Del cielo e della terra

Nicola Magrin situeert zich in een lange traditie, vanaf Turner tot en met Folon. Hij beschouwt aquarelleren als de schildertechniek die het dichtst bij de ziel staat. Zijn snelle, dansende gebaar verbindt de hand met de geest en het hart. Water, het basisingrediënt van zijn kunst, is de schakel tussen zijn aquarel en de levende wereld.

Een reis naar West-Canada in 2012 was een keerpunt in zijn leven: woeste stortvloeden, wolven, besneeuwde bergen, sterren en nevels zijn sindsdien de zinnebeelden van een oeuvre dat verwondering en nederigheid tegenover de wereld ademt. Magrin gaat verder dan louter beschrijven; hij verkent de grenzen tussen droom en werkelijkheid in werken die zowel de panorama’s laten zien waar hij doorheen reist als zijn innerlijke landschappen.

Die poëtische zoektocht put bovendien inspiratie uit belangrijke literaire werken, van Jack London tot haiku’s, van Henry David Thoreau tot Primo Levi. Magrin beschikt over het zeldzame vermogen om de ideeën en emoties die in de teksten vervat zitten in een beeld samen te vatten.